Odmienne kryteria
Dwie wersje opisu mogą zachować sens jednocześnie, jeżeli odpowiadają na odmienne pytania lub działają w różnych warunkach. Ich współistnienie nie musi oznaczać sprzeczności, lecz wymaga wskazania miejsca, w którym zaczynają się różnić.
Równoległość interpretacji nie zwalnia z określenia kryteriów porównania. Kiedy zachodzi przecięcie relacji, trzeba sprawdzić, czy obie wersje nadają tym samym pojęciom zgodne znaczenia.
Wariant przestaje być samodzielny, gdy można go otrzymać przez mechaniczne przestawienie zdań bez zmiany konsekwencji. Odrębność wymaga innego warunku rozstrzygnięcia, innej granicy albo innego następstwa logicznego.
Nie wszystkie warunki odczytu są porównywalne. Próba zestawienia wersji bez wspólnego kryterium prowadzi do zawieszenia sądu, a nie do uczciwego rankingu ich przydatności.
Brak obowiązku syntezy
Synteza może zgubić ważną różnicę. Jeżeli dwa opisy ujawniają inne ograniczenia, trzecia wypowiedź, która je uśrednia, nie musi być dokładniejsza od żadnej z nich. Może jedynie ukrywać warunki, pod którymi każda była użyteczna.
Dlatego zachowanie odrębności bywa cenniejsze niż przenikanie ram osiągnięte za cenę zatarcia różnic. Przenikanie ma sens tylko wtedy, gdy obie strony pozostają możliwe do rozpoznania.
Wielość wariantów nie jest jednak celem samym w sobie. Nowa wersja bez nowego rozróżnienia zwiększa jedynie liczbę opisów, nie poszerzając pola rozumowania.
W takim przypadku niedomknięcie pytania nie stanowi argumentu za mnożeniem odpowiedzi. Odczyt bez dominacji może wskazać, że dotychczasowe wersje wyczerpują dostępne możliwości.