Przecięcie narracji

Wspólny punkt i różne odpowiedzi

Przecięcie narracji powstaje wtedy, gdy dwa niezależne opisy odnoszą się do tego samego pytania lub warunku. Ich pozostałe części mogą być całkowicie różne. Wspólny punkt pozwala jednak sprawdzić, czy interpretacje są zgodne, sprzeczne czy tylko nieporównywalne.

Współistnienie wariantów nie wyklucza przecięcia. Jeżeli opisy mówią o różnych aspektach, równoległość może utrzymać się nawet przy wspólnym słownictwie.

Przecięcie nie jest automatycznie konfliktem. Dwie wypowiedzi mogą uznawać te same fakty, a różnić się jedynie w ocenie ich pierwszeństwa. Wtedy rozbieżność leży w hierarchii relacji, a nie w samym materiale.

Przesunięcie pierwszeństwa zmienia sposób odczytania wspólnego punktu. Odwrócenie interpretacji występuje dopiero wtedy, gdy relacja wcześniej uznana za skutek staje się warunkiem albo przeciwnie.

Niezgodność miejscowa

Miejscowa niezgodność nie rozstrzyga o całej opowieści. Jeden błąd może unieważnić konkretne twierdzenie, nie niszcząc wszystkich pozostałych relacji. Trzeba więc oddzielić zasięg konfliktu od zasięgu całego modelu.

Pomaga w tym zachowanie różnicy i granica obowiązywania. Bez nich porównanie skłania do zbyt szerokiego odrzucenia jednej wersji albo do sztucznego pogodzenia obu.

Przecięcie może także ujawnić pytanie, którego żadna z narracji osobno nie stawiała. Nowy problem powstaje z zestawienia warunków, lecz nie stanowi jeszcze odpowiedzi.

W takim miejscu niedomknięcie jest wynikiem rozpoznania, a odczyt bez dominacji pozwala zachować oba zestawy przesłanek do dalszej analizy.